Niewielu przypuszczało, że schedę po Stalinie obejmie właśnie Nikita Chruszczow. Sytuacja ta ma sporą dozę podobieństwa do tej z 1924, kiedy to zmarł Włodzimierz Lenin. Wówczas też nikt niemal nie widział Stalina jako realnego kandydata do władzy. Pomijając już całą drogę Chruszczowa do władzy wystarczy powiedzieć, że człowiek ten był naprawdę świetnym politykiem. Potrafił obsadzić wszelkie miejsca w partii tak, by następnie ludzie, którzy jemu zawdzięczali awans, mogli wynieść go do najwyższej władzy. Poza tym Chruszczow nie był tak obciążony moralnie jak jego konkurenci. W najbardziej drastycznym okresie władzy stalinowskiej, czyli w latach 1937-38, Nikita Chruszczow przebywał stosunkowo daleko od głównego ośrodka decyzyjnego, Moskwy - w Kijowie. Wobec tego nie uczestniczył w tworzeniu najbardziej poniżających i wyniszczających społeczeństwo pomysłów Stalina. W efekcie okazało się, że te czynniki pozwoliły mu sięgnąć po władzę.